Çocukluk yaş grubunu karakterize eden en önemli fizyolojik özellik büyüme ve eşlik eden gelişme sürecidir. Genetik potansiyelinin belirlediği büyüme sürecindeki her çocuğun büyüme ve gelişmesi, beslenme ve hormonlarla doğrudan ya da dolaylı ilişkili etkiler altında şekillenir. Bu nedenle, 0-18 yaş grubundaki her  bebek, çocuk ve ergen büyüme ile ilgili az yada çok sorun yaşar.

Her anne-baba çocuğunun beslenmesini, boy ve kilosu ile değerlendirdiği büyüme ve gelişmesini sürekli olarak diğer çocuklarla karşılaştırır. En iyi beslenen, gelişen ve büyüyen çocuğun kendi çocuğu olmasını ister. Çocuğunu en iyi şekilde beslemek, en uygun koşullarda büyümesini sağlamak konusunda tedirgindir. Farklılıklara karşı çok hassastır. SORUN YAPAR…

Ancak, büyüme bir süreçtir… Çok özel değişkenlikleri vardır. Büyüme parametrelerinin süreç içindeki değişimlerinin çok dikkatlice değerlendirilmesi, detaylar üzerinde önemle durulması gerekir. Ancak bu nitelikte değerlendirme genellikle rutin hizmet akışı, yoğun hasta yükü, muayene süresinin kısıtlılığı, kesitsel değerlendirmeler ve izleyenlerin sürekli değişkenliği (her zaman aynı hekimin hastayı görememesi) gibi nedenlerle rutin hizmet sunan kurumlarda gerçekleştirilememektedir.  İzlem yetersizliği ortaya çıkmakta ve sorun daha uzun süreç içinde değerlendirilerek tanımlanabilmektedir. Büyümenin süregelen bir biyolojik değişim olması nedeniyle ne yazık ki sıklıkla çocuğun büyümesi olumsuz etkilenebilmektedir.

Ayrıca büyüme, beslenme ve hormonların etkisi ile genetik potansiyel doğrultusunda şekillenir. Birlikte değerlendirilmesi gerekir. Ancak, üniversite kliniklerinde bile çocuklar ayrı disiplinler tarafından tek yönlü değerlendirilir (Sosyal Pediatri, Gastroenteroloji veya Endokrinoloji bölümlerinde…)